Wanneer en op welke manier kwam je voor het eerst in aanraking met het werk van Stephen Sondheim?
Freek zijn eerste theaterervaring met Sondheim was ook op school. Derdejaars studenten Muziektheater uit Tilburg speelden de voorstelling Into the Woods. Freek was zo onder de indruk van deze voorstelling dat het de doorslag gaf om zelf in Tilburg aan de Hogeschool voor de Kunsten te gaan studeren.
Was je meteen enthousiast toen je gevraagd werd voor deze hommage aan de 'Shakespeare van het musicalgenre'?
Freek verteld dat het materiaal heel erg dankbaar is. "Als je een lied uitpluist, blijkt dat over alles is nagedacht. Het is dan ook de taak van de acteurs om goed te kijken hoe je een lied het beste overbrengt naar het publiek."
Geen groots opgezette productie dit keer, maar een intiem kamerconcert. Is het een grote omschakeling of valt het mee?
Freek vindt het lekker om een grote en kleine zaalproductie af te wisselen. Een voorstelling als deze is intiemer en gedetailleerder. Dat maakt het extra interessant voor de acteur, omdat hij meer gespitst moet zijn op alle details.
Welk nummer spreekt je het meest aan en waarom?
Er zijn zoveel mooie, grappige en gekke liedjes om uit te kiezen. Freek vindt het voornamelijk bijzonder dat hij Giants in the sky weer mag zingen, het nummer van Sjaak uit Into the Woods, de rol waarmee hij zijn John Kraaijkamp Musical Award voor Aanstormend Talent in de wacht sleepte.
“Tijdens Into the woods wist ik eigenlijk al dat ik Les Misérables ging doen. Toen men mij belde ben ik meteen op het dak gaan staan om het van de daken te schreeuwen. Ik was er zo verschrikkelijk blij mee. Ik ging auditie doen voor deze musical om gewoon eens te kijken hoe dat is.”
Hoe doe je een auditie?
“Casting director Marianne van Wijnkoop belde me toen ineens op dat ik het mocht doen. Waanzinnig toch? Marianne met goed nieuws mag altijd bellen! Voor de start van Les Misérables moest ik Into the woods eerst afmaken. We speelden in het Amsterdamse M-Lab en dat is leuk. De zaal is klein, je werkt met vrij weinig middelen en het publiek zit zo dichtbij dat je ze letterlijk kunt aankijken en als je zou willen zelfs aanraken. Zo’n ruimte zorgt wel voor een andere speelstijl. Je kunt alles wat je uitbeeldt net even iets kleiner houden. Camera-acteren is nog intiemer. Daarbij moet je juist weer niet te veel doen in een korte tijd, want alles is close in beeld en van tevoren uitgedacht. Spelen op toneel is weer twee stappen vooruit. Daar moet alles groot en wij en enorm gebracht worden.”
“Sinds ik Op zoek naar Joseph won, wil ineens iedereen alles van me weten. Ik snap niet dat mensen het ineens erg interessant vinden hoe ik bijvoorbeeld een appel schil en waarom dat dan nieuws is. Ik heb het programma gedaan om een duidelijke reden: ik wilde die rol en dat is gelukt. Er komt inderdaad wel ineens van alles bij kijken waar ik erg aan moet wennen. Ineens ben je bekend en vinden mensen je leuk of niet leuk. Erg spannend allemaal maar ik ben van huis uit heel erg nuchter opgevoed en behandel mensen zoals ik zelf behandeld wil worden. Tijdens het groeien van de roem door mijn deelname aan het programma speelde ik dus al in Les Misérables en waren een aantal bekende Nederlanders ineens mijn collega’s. Van hen kon ik het alvast een beetje afkijken. Dat duurde niet lang, want na de vierde liveshow op televisie stonden er ineens voor mij allemaal mensen bij de artiestenuitgang. Voor mij!? Een vreemde gewaarwording. In onze versie van Joseph hebben we de lach van juryleden Pia Douwes en het beroemde woordje van Willem Nijholt ‘Bazaash’ verwerkt. Leuk dat, dat kan en een goede vondst van de makers.”
“Vanwege de groeiende bekendheid krijg ik mediatrainingen om op een juiste manier om te gaan met de pers. Ik vertel op camera wat ik wil vertellen en meer ook niet. Mensen mogen best weten wie Freek Bartels is buiten het spel op het toneel om, maar ik trek wel ergens de grens. Niet alles hoeft op straat te komen liggen. Joseph is niet de laatste rol die ik zal spelen. Ik zou heel graag de rol van Judas in Jezus Christ Superstar willen vertolken of die van Chris in Miss Saigon. Een supergaaf stuk dus ik zeg: “Haal hem maar terug!” Juist bij rollen waarvan ik vooraf denk dat ik ze niet moet doen, moet ik die stap wagen. Blijven vernieuwen, uitdagingen zoeken en de mensen verrassen, zodat ze denken: “O, kan hij dat ook?” Ik zie wel waar het schip strandt.”
“Op de Fontys Hogeschool in Tilburg heb ik vaak in het ensemble gestaan en dat is soms zwaarder dan het spelen van een hoofdrol. Het ensemble, inclusief swings, zijn vaak non-stop te zien en moeten niet één maar soms wel vier of vijf plekken op de b�hne uit hun hoofd kennen. Bewonderenswaardig hoe deze mensen soms om twaalf uur ’s middags gebeld worden dat ze ’s avonds op moeten voor een bepaalde rol. Als ik af en toe in de coulissen sta, kijk ik nog wel eens een stukje mee. Gewoon kijken hoe ze het doen. Voor mij was het een opgave in Joseph veel scènes achter elkaar op het toneel te staan in slechts een wit doekje om mijn middel. Na vier shows had ik dat echter niet eens meer door. We zijn allemaal hetzelfde en staan allemaal wel eens in onze zwembroek. Ik vond het juist wel lekker. Op deze manier zweette ik in ieder geval niet zo erg onder die warme lampen.”
FREEK BARTELS
Geboorteplaats: Tilburg
Bekend van: Joseph, Les Misérables, Into the woods
Publieksstatus: Ultieme Technicolour Dreamcoatdrager met flitsende carrièrestart
Bijzonderheden: In 2002 ontving Freek al zijn eerste prijs. Van de stichting Vrienden van Schouwburg Eindhoven kreeg hij de Jong Talent Award
Wat staat er in jouw persoonlijke top 5 van tv programma's?
"Op nummer 1 komt Mooi Weer de Leeuw, gevold door Wie is de Mol? en de Amerikaanse comedyserie Will and Crace. Op de vierde plaats komt De Wereld Draait Door en als vijfde de Amerikaanse ziekenhuisserie Grey's Anatomy. Ik werk altijd 's avonds dus ik kan veel programma's niet kijken. Het vijfde seizoen Grey's Anatomy heb ik gemist, omdat ik het niet kon volgen."
Wat mis je op de vaderlandse buis?
"Vroeger keek ik met mijn moeder wel eens naar All you need is Love. Dat is er nu niet meer. Zo'n grote familieshow mis ik op de zaterdagavond. Verder kijk ik uit naar Villa Felderhof met Rik Felderhof. Ik hoop daar ooit nog een keer voor gevraagd te worden, haha."
Aan welk soort programma's of genre heb je een hekel?
"Spirituele programma's zoals Astro TV. In dit soort programma's geloof ik niet. Ik vind het afzetterij."
Wat is je mooiste of ontroerenste tv-moment?
"het winnen van Op Zoek naar Joseph. De liveshows waren zenuwslopend, maar ik heb er echt van genoten. Mijn familie en vrienden in het publiek en thuis op de bank leefden zo met mij mee. Het is niet niks om voor een miljoenenpubliek auditie te doen."
De carriére van Freek Bartels gaat in een sneltreinvaart. Het 22-jarige musicaltalent sleepte eerst in het Avro-programma 'Op Zoek naar Joseph de hoofdrol in de wacht en kreeg ook een Musical Award-nominatie voor deze rol. Maar een sterrenstatus? Freek: "Ik kan er maar niet aan wennen dat er groepen mensen bij de artiestenuitgang wachten."
Dat Freek naast de prijs greep, was geen schande. De concurrentie van Henk Poort, Antonie Kamerling en William Spaaij, die uiteindelijk won, was moordend. Freek beaamt: "Ik vond de nominatie al een enorme eer. Er is zoveel gebeurd. ik heb nu pas tijd om even stil te staan bij die achtbaan waarin ik heb gezeten. Toen ik afgelopen jaar een week vrij had, stortte ik even echt in. Tot dat moment had ik echt op adrenaline en spanning geleefd. Dat is de belangrijkste les. Ik heb geleerd dat ik naar mijn lichaam moet luisteren."
Ook kreeg Freek zijn voormalige mentor Pia Douwes, die hij tijdens 'Op Zoek naar Joseph' leerde kennen, een keer onverwacht op bezoek. Freek: "het ensemble van 'Sunset Boulevard' verastte me toen ik 's avonds een keer in Maastricht op moest. Zij hadden die dag toevallig alleen een matinee voorstelling en konden daarom komen kijken. Ik was sinds de premiereavond niet meer zo nerveus geweest... Maar ik kreeg achteraf leuke reacties. Met Pia ben ik toen gezellig koffie gaan drinken."
Door de zoektocht naar 'Joseph' op tv werd Freek in één klap beroemd. Ook in zijn oude woonplaats 'Tilburg'. "Toen we daar optraden loggerde ik bij mijn ouders. Ik was in de stad waar ik notabene nog in de stadschouwburg heb gewerkt. Mijn oude collega's waren bij de voorstelling. Na afloop liep ik met mijn ouders via de artiestenuitgang naar buiten. daar stonden dertig man die met me op de foto wilden. Daar kan ik nog steeds moeilijk aan wennen. Maar dat is niet erg. het zou toch raar zijn als je dat voor lief neemt, toch? lacht: "Joseph is energiek, vrolijk en emotioneel. Ik ben dan ook enorm blij dat de voorstelling vanaf september vast in het 'Beatrix Theater' in utrecht staat."